“ biz seninle ikimiz bir dünya kurduk Ege. Ve bu dünyayı bir mesajla kurduk. Bir mesajla da yıkamayız. Değil mi? “
Çevrimiçi...
Yazıyor...
“ Dünya başımıza yıkılsa bile kalkar üstümüzü sirkeler yeniden kurarız, sana sözüm olsun... Ege sözü.”
“ keşke odanda bir akvaryum olsaydı, o akvaryumda bir balık olsaydım ben . Yemle beslenseydim, konuşmasaydım, o Akvaryumdan kaçamasaydım ama işte bir şekilde senin odanda olsaydım, bir köşeden bütün gün seni izleseydim.”
“ peki ne değişti? Aylar geçti ve bana bir anda yazmaya karar verdin.” Hafifçe gülümsedim gözyaşlarımın arasında.
“Çünkü sen de ailem olmuştun benim. Ve ben ailemi çok özledim.”
“O gün, bana ‘sinemaya gidelim mi?’ Diye sordu. Kilometrelerce öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile ‘sinemaya gideli mi?’ Dedi...”