Kar yağıyordu ansızın bir gece
Düşüncelerim allak bullak köşede
Sen varsın hep zihnimde ve tenimde
Unutulmaz anlar yaşadım seninle
Güneş gibi yanar kalbim atar,seninle
Gökyüzündeki yıldızlar düşer sesinle
Gözlerinde gördüm incinmiş bir ben
Kendi gözlerimdeyse birileriyle gülen bir sen...
--Yekta Miran--
"Gerçek olmak"delilikle aynı şey bazen.Çünkü,çıplak bir ruh,bu dünyada fazla kalamaz.Ama biri çıkarda 'Ben seni maskenle bile sevdim...'derse işte o zaman takılmış maskeler bir çırpıda düşer."
--Yekta Miran--
Gözler hiç bir zaman yalan söylemezdi.Yerde yatan adamın yüz hatları keskindi.Tetikteydi...teslim olmaya niyyeti yok gibiydi.Ama gözləri;İçinde kopan fırtınaların habercisiydi...
Yorgun ve dolu bakıyordu göz hareleri...Yardım etmemi istiyor gibiydi...Ama bunu bana söyleyecek cesareti kendinde bulamıyordu.
İnsanların hepsi bir zincir gibi birbirlerine bağlıydı.Kopamıyor..ne de ayrılamıyordar.Kopmak için ilk adımı atacak cesareti bile kendilerinde bulamıyordular.Çünkü,onlar insandı.Ve insanı sadece insan anlardı...
--Yekta Miran--