Hava soğuktu,rüzgar acımasız.Burası bir kar küresiydi,bizde içerisindeki figürler.Gün gelecekti,birileri bu kar küresini eline alıp sallayacaktı.Kar yağıyor sanacaktık,oysa altüst olacaktık...
"Otobüsün en arkasında,sınıfın en sığ köşesinde,hastane kolidorlarının en tenha tarafında oturanlar bilir içimize attıklarımızın ne kadar ağır olduğunu..."
"Silindiğini sandığımız her şey aslında tam olarak yerinde duruyor,bekliyor.Hiç bir şey silinmiyor,hiç bir olay insanın aklından uçup gitmiyor,sadece bir süreliğine görünmez oluyor..."
"Dünya bazen sadece yeşil,bazen rengarenk,bazen ise kapkaranlık ola bilir.Her renge hazır olmalıyız;yoksa yaşam bizi içine çeker ve o an hangi renkse ona dönüştürür.Korktuğumuz neyse ona dönüştürür,neyden kaçarsak o oluruz."