Mutluluk öğretmeni Epikuros, insan gereksinimlerini
doğru ve güzel bir biçimde üç sınıfa ayırdı. Birinciler doğal
ve zorunlu olanlardır: Bunlar, karşılanmadıklarında acı çekmeye neden olurlar. O halde bu sınıfa salt victus et amictus
(beslenme ve giyinme) girer. Bu gereksinimleri karşılamak
kolaydır. İkinciler ise doğal ama zorunlu olmayanlardır: Bu
da cinsel doyum gereksinimidir; Laertius'un kitabında, Epikuros bundan söz etmiyor olsa da (ben de onun öğretisini
burada biraz düzelterek ve törpüleyerek veriyorum) bu gereksinimi doyurmak daha zordur. Üçüncüler, ne doğal ne de
zorunlu olanlardır: Bunlar lüks, zenginlik, şatafat ve gösteriş gereksinimleridirIer: Sonsuzdurlar ve karşılanınalan çok
zordur
Acı ve yoksunluk dünyayı doldururlar ve onlar ge
çip gittiğinde de dört bir yanda can sıkıntısı beklemektedir.
Üstelik esas olarak, kötülüktür dünyada egemen olan ve budalalık da büyük söz sahibidir. Yazgı acımasızdır ve insanlar
zavallıdır.