AYŞEGÜL ÇALIŞKAN
@Ykya
Ölüm, yaşayanı yakalar.
246 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sahnede biri prensi, bir başkası danışmanı, bir üçüncüsü hizmetçiyi ya da askeri ya da generali vb. oynar. Ama bu farklılıklar yalnızca dış görünüştedir: İç
dünyada böyle bir görünüşün çekirdeğinde, herkeste aynı
şey yatar: Eza ve cefa içinde yoksul bir komedyen. Yaşamda
da böyledir. Rütbe ve zenginlik farklılıkları herkese oynayacağı rolü gösterirler; ama bunlara asla içsel mutluluk ve hoş
nutluk farklılıkları karşılık düşmez; burada da, herkesin içinde aynı zavallı saf adam vardır; elbette malzemesi herkeste
farklı olan ama biçimi, yani asıl özü gereği herkeste hemen
hemen aynı olan eza ve cefa içinde; derece farklılıkları bulunsa da, bunlar asla rütbeye ve zenginliğe, yani role göre ortaya çıkmazlaı: çünkü insan için var olan ve olup biten her
şey, her zaman dolaysızca onun bilincinde vardır
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Elbette genel olarak tüm zamanların bilgeleri hep
aynı şeyi söylemişlerdir ve tüm zamanlann budalaları, yani
ezici çoğunluğu da, tam tersini yapmışlardır: Ve bu durum
bundan sonra da sürecektir. Bu yüzden Voltaire diyor ki:
"Bu dünyayı, tıpkı dünyaya geldiğimizde onu bulduğumuz
gibi, aptal ve kötü bir biçimde terk edeceğiz."
O yüzden gençler bu maskeli baloda elmaların balmumundan, çiçeklerin ipekten, balıkların mukavvadan yapılma ve istisnasız her şeyin oyun ve oyuncaktan ibaret olduğunu mutlaka öğrensinler. Birbirleriyle ciddi ciddi iş
yapma azmi içerisindeki iki insandan birinin sahte mallar
tedarik ettiğini, diğerinin de bunun karşılığında ona kalp
paralar ödediğini zamanında onlara söylemek gerekir.
Zira, bizim bu uygar dünyamız, şövalyelerle, askerlerle, eğitimli insanlarla, avukatlarla, rahiplerle, filozoflarla
ve daha bilmediğim başkalarıyla karşılaştığımız büyük bir
maskeli balodan başka nedir ki?
Fakat bir kısır döngü içerisinde dönüp duran böyle
bir akıl yürütme tarzını bir tarafa bıraksak bile, bana öyle görünüyor ki insan vakan gibi bir tasavvur, iradesi insan gibi günahkâr, aklı insan kadar sınırlı, bedeni insan
kadar zayıf ve kırılgan olan bir varlık için ancak ironik
bir anlama sahip olabilecektir. Rahme düşmesi bir suç,
doğumu bir ceza, hayatı bir meşakkat ve ölümü bir gereklilik iken insan nasıl vakur bir varlık olacaktır?