Rûberû
@Yldrmseyda
Reklam
Günümüz anne babaları, Müslüman olduğu belli olsun diye, üç aylık yaz sürecinin bir ayını Kur’an kursuna yazdırıp diğer kısmında tatil beldelerinde yarı çıplak giydirdiği çocukların o hallerinden de sorumlu olduklarını unuttu ne yazık ki. Çoçuğum Kur’an’a geçti diye ne kadar seviniyorsak, öğrendikleri ile amel etmiyor diye o kadar üzülmemiz gerekir. Bu din “ılımlılığı” barındırmayacak kadar açık ve nettir.
Ne kadar da ucunda yaşıyormuşuz meğer İslam’ın. Merkezimize o kadar şey koymuşuz ki yapılması ve yaşanması gereken. İslam, üvey evladı kalmış hayatımızın. Ne yazık ki kitaplarda, filmlerde bahsedilen “Bu kadar kötü olabilir mi insan?” dedirten “kötü üvey anne” figürünü benimsemiş bir nefse sahibiz. Dünya öz, ahiret üvey evladımız. Biri canımızdan kanımızdan, diğeri başımıza kalmış bir yük gibi, ölmesem hiç cezalandırılmasam der insanoğlu; ah atabilsem bu yükü sırtımdan. En acısız, en ucuz yoldan cennete taşınsam.
Reklam