Durup dururken içimde bir şeyler kopup tıkıyor boğazımı,
Durup dururken sıçrayıp kalkıyorum yarıda bırakıp yazımı,
Durup dururken rüya görüyorum bir otelde, holde, ayakta,
Durup dururken çarpıyor alnıma kaldırımdaki ağaç,
Durup dururken bir kurt uluyor aya karşı bahtsız, öfkeli, aç,
Durup dururken yıldızlar inip sa llanıyor bir bahçede, salıncakta,
Durup dururken mezardaki halim geçiyor aklımdan,
Durup dururken kafamda bir güneşli duman,
Durup dururken hiç bitmeyecekmiş gibi bağlanıyorum başladığım güne,
Ve her seferinde sen çıkıyorsun suyun yüzüne…
Boşver be yaşı başı..
Yüzündeki çizgileri,
Saçındaki beyazları..
Kaç bahar daha göreceğin
Meçhul ömründe..
Fazla kurcalama hayatı..
Gül gülebildigince..
Sev sevebildiğince..
Yaşa yaşayabildiğince...
CAN YÜCEL