Pascalya geceleri kandilleri yakıp mahzene kız çocukları taşıyorlardı. Sonra kandilleri karartip kız çocukların üzerine atlıyorlar. Kendi kanların dan olsa bile. Eğer bu birleşmeden çocuk olursa cehennemi tören başlıyordu. Hepsi birden şarap dolusu varil etrafında toplanıp sarhoş olduktan sonra bebeği parçalayıp kanını maşrapa ya doldururlar parçalarını ateşe atarlar kullerini kana karıştırıp içerler di.
Orta çağ da kilisenin mahsenin de toplanan tarikat üyeleri yeni dogmus bir bebeği kucaktan kucağa atarlar ölünceye kadar kimin elinde sağ olup ölürse onu tarikat lideri seçerler. Bebeğin ölüsü parçalanıp una bulanip kultal ekmek yapılır.
Yürümek için baston ne ise, düşünce için Kalem de odur, fakat nasıl ki insan en kolay bastonsuzken yürürse, en kusursuz biçimde
de elinde kalem yokken düşünür.