" Tarlakuşu!" Şimdi bile asistanlardan biri pencerenin dışından, bana bağırarak sesleniyor.
"Efendim?" diye sakince cevap veriyorum.
"Yapıyor musun?"
"Yapıyorum."
"Elinden geleni yapmaya devam et."
"Tamamdır, merak etme."
Ölümün ve yaşamın aynı olduğunu idrak etmekle övünüyor değilim ama ölmek de yaşamak da aynı şey değil mi? Hangisini seçersen seç, aynı şekilde acı dolu.