📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Aslında normal yalnızlığı hissetmeme sebebim kendi içimde tek olduğumu düşünmememden kaynaklı, uzun zamandır ne zaman olduğunu tam bilmiyorum veya ne zaman böyle olduğumu ama hayatımın bir noktası hatırlayamadığım bir kırılma noktam oldu sonra yalnızlığa sessizliğe karanlığa bağımlı hale geldim. Konudan biraz saptım ablama çoçukken o ne zaman tam bilmiyorum ama 6-9. Sınıf arası olabilir şunu sormuştum sen kendi içinde kendinle tartışıyor musun? Diye saçmalama demişti gülmüştü (tebessüm) ama ben uzun zamandır hatta bunu yazarken bile kendi içimde sanki masada karşılıklı oturmuş gibiyiz. Ama bazen birisinin bana ona yakın hissettirmesini istediğim anlar oluyor
Detaylardan betimlemeli anlatımlardan nefret ederim
İnsanların bir şeyi uzatarak anlatması ölüm gibidir benim için ama bu değer verdiğim birisiyse gerçekten zaten o istemese bile bunu ben isteyebilirim çünkü sevmediğim şeyleri bile birisinde sevmeye başlarsam bu onu detaylıca keşfetmek istememdir
Birisine ona karşı ilgim olmadıgını bunun sebebi iyi kötü çirkin fiziği güzel vs ile alakalı olmadığını söylediğim halde böyle aptalca şeyler söylemesi( kız iki türlü de güzel) (bende yakışıklı vs değilim) neyse benim için önemli olan güzellik çirkinlik vs mükemmel olması önemli değil ben sadece benim içimdeki diğer tarafıma ulaşmasını istiyorum onu görmesini aptalca ben çok güzelim benim fiziğim güzel benimle neden olmuyorsun vs tarzı şeyler o kadar aptalca ki sadece kabuğumun içindekini açacağım bana benzemese bile beni gerçekten anlamaya çalışacak birisidir arkadaş vs her ne olursa olsun çok fazla arkadaşım vs de yok hatta neredeyse hiç yok diyebilirim