YapraK
@Yprkkrtlms
İstanbul
21 Haziran 1997
27 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
EFSANE BİR KİTAP~Duygu ve Düşünce
Kitabı, ilk okumaya başladığımda anlamıştım akıcı ve sürükleyici bir roman olduğunu. Yazar o kadar bütünleşmiş ki kitapla, ayrı ayrı bölümlerde ele aldığı İrfan Kurudal, Meryem adlı karakteri kitabın sonunda nasıl birleştirdi yine doğrusu şaşırdım. Kitabı okurken bir sonraki sayfaları merak ettiğim için hızlı hızlı okudum. Kitabın sonunda ne olacak diye çok merak ettim doğrusu. Bir oturuşta 100 sayfasını bitirdim ve kitapta bilmediğim daha önce duymadım bir çok cümle vardı. Kitap o kadar içtenlik ve esenlik yazılmışki; farklı pencerelerden bakmayı, ünlü bir adam olan İrfan Kurudal ve köyde doğmuş, köydeki gelenek ve göreneklere bağlı okuma yazmayı bilmeyen Meryem, sözde hoca olan muhafazakar amcası tarafından tacize uğramış Meryem’in, amcasının oğlu Cemal tarafından öldürülmek için götürdüğü İstanbul’da askerlik arkadaşı Selahattin tarafından Meryem’in öldürülmesine engel olunmuştu. Selahattin Cemal’i Meryem ile birlikte Ege’nin kıyı kıyı kasabasında iki haftalığına bir yere yerleştirmiş. Ve bu sırada İrfan KURUDAL’ın ani bir kararla çıktığı seyahatte; Cemal ve Meryem’le karşılaşması üzerine, Cemal Meryem’e taciz edenin babası olduğunu öğrenince ani bir şok yaşar Bunun üzerine yaşadığı şokun etkisi ile iki gün boyunca uyur. Uyandiginda Meryem artık onu yanında istemez. Cemale gitmesini söyler. Cemal her ne kadar istemese de Meryem’in kararlı ve emin tavrının karşısında gitmek durumunda kalır. Meryem de kendi dünyasında yakaladığı mutluluğu yaşamak için kumlu yolda, kıyıyı yalayan dalgaların yanından yürümeye başladı tek başına korkusuz ve özgür … 
Mutluluk 
Zülfü Livaneli
Mutluluk Zülfü LivaneliReklam
 Engereğin Gözün de efendi köle diyalektiğine köle cephesinden bakış sözkonusudur. Bunu habeş Süleyman ağanın, efendisi olan padişaha bakışındaki kabaca üç aşamalı değişim de görmek mümkün. Önce neredeyse tapınma düzeyine varan bir bağlılık. Sonra, Efendi’nin de aslında bütün yetersizlikleri, hatta kötülükleri ile herhangi bir insan olduğunun bilincine varış. en sonunda da efendi ile kölenin insan olmakta eşitlendiği bir noktada ortaya çıkan derin bir hayranlık. Ancak, gelinen sonu belki asıl belirleyen, kahramanın yeni efendisine karşı gösterdiği“kral öldü, yaşasın kral” tavrı. Söz konusudur bu kitapta.
Bu kitapta, Edith isimli kişinin bir ülkeyi yönettiğinden bahsetmektedir. Fakat ülkeyi yönetirken bir takım olaylar bu yönetime engel olmaktadır. Bu olayların içinde Edith Rose! Kyle isimli karaktere duyduğu aşktan ötürü, ve de bu aşka karşılık bulamayışı, ülke yönetimini olumsuz etkiler. Yaşadığı olumsuzluklar iş hayatını da etkiler. Böylece büyük bir yıkım yaşar. Kendini toparlayıp işlerinin başına döndüğünde, düşmanlarına savaş açar fakat bu savaşta mağlup olur yenilir. Yerin yedi kat altına hapsedilir işkenceler görür. Ve bu hapsoluşunun yapılan zulümlerin sebebi Kyle’dır.
Bütün bunları yapanın Kyle olduğunu öğrenen Edith! Bir kez daha yıkıma uğrar ve toparlanması çok zaman alır. Kitap burada bitmez bir başka serisi de Kaçak isimli kitap da devamına yer verir…
Kitabın yazarı Petrov, kitabı o denli öğretici akıcı ve sade bir üslupla yazmış ki soluksuz okumak istedim. Kitap çağdaş modern, geri kafalılıktan uzak ve daima ileriye yönelik şekilde yazılmış. İnsanların başarısızlıklarını, birbirlerini suçlamaktan ve daima yerinde saymaktan kaynaklı olduğunu öne sürer. Başarının ancak, çağdaş modern fikirlerle hür düşüncelerle daima çalışarak, aktif olarak kazanılacağından bahseder. Kitap bir çok insana yön gösterebilecek, yolunu aydınlatabilecek ve azim verecek potansiyele sahip. Bir çok insanı çalışmaya, yeni fikirler öne sürmeye yöneltecek, ufku açacak , azimlendirecek bir kitap.
İnsan Neyle Yaşar
Tanrının, insanlarda ne olduğunu öğreneceksin dediği ilk emrine hatırladım. İnsanlarda sevgi olduğunu öğrendim. Tanrının bana vaat ettiklerini keşfettirmeye başladığı için ferahladım ve ilk kez güldüm.(bu paragrafta insanları hayatta tutan tek şeyin sevgi olduğu üzerinde durmuştur.)
Sizin yanınızda yaşamaya başladım ve bir yıl geçirdim. Bir adam bir yıl dayanacak, bozulmayacak, sökülemeyecek çizme sipariş etmeye geldi ona baktım ve omuzunda arkadaşım ölüm meleğini gördüm. Adam kendine bir yıllık sipariş veriyor oysa akşama kadar hayatta kalıp kalmayacağını bilmiyor diye düşündüm. Tanrının ‘Insanlara neyin verilmediği’ olan diğer emrini hatırladım.(Bu paragrafta ise insan hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamaya devam eder, oysa hangi dakika öleceği belli değildir. İnsan her zaman nankördür elindeki parayla şanla şöhretle ölümsüz olacağını düşünür oysa hangi dakika öleceği belli değildir. Gideceği yer toprağın altı yanında götüreceği bir metre kumaştır.)Paragrafın ana fikri bu şekildedir.
Ancak her şeyi anlayamamıştım insanların neler yaşadığını hala anlayamamıştım yaşamaya devam ediyor tanrının bana son emrini vermesini bekliyordum. Altıncı yıl ikiz kızlarıyla bir kadın geldi kızları tanıdım kızların hayatta nasıl kaldığını öğrendim anneleri onu çocuklarına bağışlamamı istemişti ve ben de anneye inanmıştım, babası annesi olmadan çocukların yaşaması imkansız diye düşünmüştüm Ancak yabancı bir kadının onları beslediğini ve büyüttüünü öğrendim. Kadın yabancı çocuklar için üzülüp ağladığında, onda Tanrı’yı gördüm ve insanların neyle yaşadığını anladım. Tanrının bana son emrini de gösterdiğini, beni affettiğini öğrendim ve üçüncü kez güldüm.( bu paragrafta ise ana fikir şöyledir: insan merhametle yaşar her şeyin son bulduğu anda toprak yeniden yeşerir her zaman umut vardır
Reklam