Gözlerin, onca yola değmiş, gözlerin gözlerime değmiş. Kutsal bir şehre ayak basmış, doğru anahtarı tek seferde bulmuş ve sanki yarım bıraktığım tüm şiirleri aynı mısrayla bitirmiş gibi.
Çocukluğumuzda inançlar, bir canlıyı esaretten kurtararak sağlamlaştırılırdı, inanca esir olarak değil. İyi bir insan olarak hissederdik kendimizi ve Tanrı'ya böyle yaklaşmak çocuk kalplerimizi mutlu ederdi.
"Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar."