Onun güldüğünü de gören olmamıştı; bu konuda da hayvanlara benzerdi, çünkü konuşma yeteneğini kaybetmekten daha korkunç bir şey vardı belki, duygunun mutlu ve özgür bir biçimde dışa vurumu olan gülmek, Tanrı'nın bilinçsiz canlılarından esirgenmişti.
Ama bu tuhaf sokaklar yalnız geceleri yaşarlar, gündüzleri boz rengi soğuk maskeler takınırlar ve bu maskelerin altından onları yalnızca bilenler tanır.