İnsan sevişirken enerji harcar. Sonra da bir rahatlık, bir mutluluk duyar. O duygudan ötürü de herşey önemsiz görünür gözüne. Dunyayı umursamaz.
Onlar da buna katlanamaz işte.
Dinler ateşböcekleri gibidir: Parlayabilmek için karanlığa gereksinim duyarlar. Tüm dinlerin koşulu yaygın olan belirli bir derecede cehalettir. Ki sadece bu havada yaşayabilirler ancak.
Arthur Schopenhauer