Yunus Uğuzel
@Yunus88
Zihnini beklemeye değil de başka şeylere odaklanmaya zorlamıştı. Dipsizliğe değil. Karanlığa değil.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hayat dediğin seçimlerden olma bir fasılsa, bunun (evliliğin) hayatının sonu olacağına karar verdi. Bir hafta sonra, seçimler, seçenekler olmayacaktı önünde.
Kraliçenin güçlü olmayı, bir başkasının değil, kendi duygularını duymayı öğrenmesi zor olmuştu; ama işin sırrını bir kez kaptınız mı bir daha unutmuyordunuz.
Witcher olmak bir lanet gibi. Yani, neredeyse. Haliyle az arkadaşlarımız var. Hafife almadığımız arkadaşlarımız. Ama bazen arkadaşlıklarda bile... Bıçak kemiğe dayanıyor. Ve neticede dönüp gitmen gerekiyor.
Ama sanırım yedek canların varken merak, kulak verilebilecek bir tutku.