Yunus emre Pektaş
@Yunusevski
Bu acı hayatın ödülü ölümden başka ne olabilir ki
Bozkırların sessizliğini dinliyorum
Devedikeni, kekik, aslan kuyruğu dağlarda
Nasipsiz bir çoban, katır sırtında
Hâbesinde yufka belki iki baş soğan
Evdeki bebeleri gelmesini bekliyor mu
Kuru sıcak bir hava, ölümü bekleyen umutlar
Buranın insanları bozkırla yoğrulmuş
Sükun olmuş diller, ketum bakışla
Meraka, kıpırdanışa uzak
Yabancı gözlere asık surat
Bu topraklar beni de büyüttü nasıl unuturum
Belki sineme çekmedim tozunu, kıracını
Almadı belki benizim ayazını, karını
Bozkırın sessizliğindeyim,
Gözlerim pınar, ellerim titrer.
Kazınır benim adımda bu taşlardan birine
Ben kabul etmedim bozkır seni
Sen eder misin yine de
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kaşan şehrindenim
Fena sayılmaz halim,
Bir lokma ekmeğim var, biraz aklım,
iğne ucu kadar da zevkim.
Annem var, ağaç yaprağından daha güzel,
Dostlar, akan sudan daha iyi
Ben bir elmayla hoşnutum,
Ve bir papatyanın kokusundan.
Ben bir ayna, bir saf bağlılıkla yetiniyorum.
Bir balon patlasa, gülmüyorum,
Bir felsefe ay'ı ikiye bölerse, gülmüyorum.
Ben bıldırcın tüylerinin sesini tanıyorum,
Toy kuşunun karnındaki renkleri,
dağ keçisinin ayak izlerini.
Nerde ravent yetişir, iyi biliyorum.
Sığırcık ne zaman gelir, keklik ne zaman öter,
şahin ne zaman ölür,
Çölün uykusunda ay nedir,
Tutku sapındaki ölüm.
Ve sevişmenin ağızda bıraktığı ahududu lezzeti
Bir at arabasının tekerleği, atın durmasına hasret,
At, arabacının uykusuna hasret,
Arabacı ölüme hasret