Yunus emre Pektaş
@Yunusevski
Bu acı hayatın ödülü ölümden başka ne olabilir ki
lisans
77 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Her insan önemli biri olmak ister. Herkesten daha farklı bir konumda olduğu bir dünya hayal eder. Hayaller kurar. Bu hayallere geçen yılların bile gücü yetmez. 20, 50, 80 her yaşta bu hayalleri kurarız. Sonunda ise sıradan bir hayat süreriz çoğumuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dönemin usta yazarı Aziz nesin kara mizahta ustalığını konuşturarak dönemin bürokratik yapısını, insanların cahilliğini usta kalemiyle ele almıştır. Gayet keyifli bir roman
Kitap 2002 yılında gülen cemaatinin nasıl kadrolaştığını belgelerle ortaya koyuyor. Günümüzde zaten pek çok şeyin ortaya çıktığının farkındayım ama benim dikkat ettiğim husus bu yapının nasıl bu şekilde kadrolaştığıdır. Aslında bu durumun oluşmasında en belirgin özellik halkımızın dini sadece sembolik olarak bildiği hala din konusunda cahilliğinin sonuçlarını çektiğidir. İkinci husus ise devletin kamu görevlisi seçerken yaptığı hukuksuzlukların neticesidir bu yapının bu hale gelmesi. Ama hala bu durumları düzeltmek yerine horoz dövüşü yapmaya devam eden siyasetçiler;dini, imaj olarak yaşayanlar var oldukça bu gibi yapılar hep var olacak sadece adları değişecektir. Ve asıl gerçek bu yapı nasıl bu kadar güçlendi ve hala gücü var derseniz cehaletimizden başka bir neden göremiyorum.
Konu çok güzel, yazarın dili ve üslubu ise çok sığ ve boğucu. Kısa bir kitap olmasına rağmen bitsin diye dua ettim. Sosyolojik sorunların psikolojik etkilerini anlatmaya çalışmıştır. Siyahı olmanın zorluğunu, yüzü de yanınca toplumun onu dışlamasını anlatıyor.
Uzun uzadıya bir inceleme yapıp kitaptan mahrum kalacağınız zamanı çoğaltmak istemiyorum. Kesinlikle okumalısınız. Herkesin içinde bir oblomovluk vardır. Okurken bunun farkına varacaksınız. Ve diyeceksiniz ki evet bu durum bende de oluyor. Hayat dış dünyada değil iç dünyanızda yaşanır.
