Karalama defterlerine düştüğü notlardan birinde Hegel, "En zarar verici şey, kendini yanılgılardan sakınmaya çalışmaktır" der. Yanlış, Doğrunun mutlak ötekisi değil, onda içerilmiş ve aşılmış bir momenttir. Bunun pedagojik karşılığı, insanın ancak yanlış yapa yapa öğrendiğidir.
İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrıda onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.