benim hiç sapanım olmadı anne,
ne kuşları vurdum,
ne de kimsenin camını kırdım...
çok uslu bir çocuk değildim ama,
seni hiç kırmadım, hep boynumu kırdım.
ben hayatım boyunca…
Babam ölmeyi, aç kalmayı, sürünmeyi, ağalara el açmaktan üstün tutuyordu.
Kişi gururuyla ölmeliydi ona göre. Kişiliksiz bir yaşam kişiliksiz bir ömür neye yarardı ki..
Gülistan'ı düşünüyorum...
Hani şu bizim Kürt kızları varya!..Ufak tefek, dimdik. Sağlam yapılı, güleç yüzlü; güvenilir. Şeytanı alaya alan, acıyı hiçleyen, ölümü gülerek karşılayan. İnadla yoğrulmuş hamurları. İnad bile çatlar kızdıklarında.