“ Ger hemû kes aşiqê malê dinê çavên rêşin
Ez evîndarê çîya û deşt zinarên teme”
Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu
Namussuz bir çağ bu biliyorsun
Ne o! Örselenmişsin sanki Dicle ile Fırat arasında? Beyazın olmuş grinin elli tonu Gözlerinde elaya çalan renk kaybolmuş.
Çavmorîkê
Veqetînek bû evîn
Çavên girî
Esmanên bêdawî
Rêyên dûr bû
Dizanim
Dawiyê
Her rê digihîşt destên te yên biçûk
Her hesret di hembêza te de bi dawî dibû
Tu digiriya
Min hêstirên çavên te vedixwar
Te nifiran dikir
Ez dikeniyam…
Dert söyletir hal ağlatır;
