“İnsanın en büyük yanılgısı; her kalabalığın içinde kendini yalnız hissetmesi değil…
En büyük yanılgı; gerçekten anlaşılacağı günü beklerken, yıllarını susarak harcaması.”
Bazı kitaplar bitmiyor… Çünkü insan kendini tam olarak hangi cümlede kaybettiğini bilmiyor. Bazı kitaplar kapanmıyor… Çünkü insan kendini hangi karakterde bıraktığını hatırlayamıyor. Ve bazı kitaplar var… Onları bitirmek, kendinden bir parça eksiltmek gibi. İşte ben o kitapları sevdim hep. Okudukça çoğaltan, bitince eksilten…
“Bazı insanlar gelir… Sana kendini unutturur. Çünkü onların varlığı bile hatırlanmak gibidir. Sessizce iyi gelen şeyler vardır hayatta… Ne sesi kalır ne sözü… Sadece yeri kalır; kalbinin en yumuşak yerinde.”