Hayatı, hayatın içindeki gizemler olmayacak şekilde yaşamak istiyorum. Yeni bir gizem için kuşkusuz mükemmel bir fikir bu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hayatın yarısı bu "aslında" sözcüğüne dayanıyor! Ben bir çamaşırhane yöneticisi olmama rağmen, aslında içimden bambaşka şeyler yapmak geçiyor. Kocaman, leş gibi bir kentte yaşıyorum ama aslında bambaşka bir yerde yaşamak isterdim. Traudel'le birlikte yaşıyorum ama aslında... Yok, bu fikri aklımdan geçirmeye cesaret edemem. Oysa geçirdim bile. Bak yine aynı noktaya geldik: Felaketi anlamadan seyrediyorum.
Ona insanın kendi içinde yalnız olduğunu ve aslında bu yalnızlığın çok da kötü bir şey olmadığını söyleyemem ki.
İçimde yükselen ama sonunda yine de sessiz kalan, insanlara gerçekliğin sıradan sıkıcılığını anlatma dürtüsüne her seferinde yenik düşerim. Sonra hemen, diğerlerinin de olup biten her şeyin ne denli acınası olduğunu bildiklerini fark ederim. Bu sefer de o insanların sahip olduğu bu bilgiyi kasten mi gizli tuttukları, yoksa başka nedenlerle mi bu konu hakkında konuşmak istemedikleri meselesi meşgul eder zihnimi. En sonunda da hepimizin bu apaçık zavallılıkla nasıl bu kadar iyi baş edebildiğimiz sorusu belirir.
İstemesem de içimi o tanıdık huzursuzluk kaplıyor: Yaşamım hep böyle sürüp gidemez. İşin gülünç yanı, benim kendi yaşam koşullarımdan pek bir şikâyetimin olmaması.