Hiç unutamayacağım en beğendiğim kitaplardan biri oldu el kızı öyle ki sanki yaşananları üçüncü bir göz gibi izledim her an onlarla birlikte gibiydim.Ara ara duraksayıp içli içli ağladım.
Yer yer Nazan’a sonra yavrusu Haldun’a sarılıp telkin etmek istedim.
Bir kitabın böylesine içime işlemesini aklım almasa da bu kitaptaki en özetleyici paragrafı
”Ne tuhaftı şu dünya! Birtakım maddi sebepleri bilinmekle beraber, daha önce bilinmeyen meçhullerden geliniyor, doğuluyor, büyünüyor, bir zaman bir arada haşır neşır olunuyor, birbirine alışılıyor, sonra yavaş yavaş dağılınıyordu. Bütün bunlar nasıl da ağır agır, alıştıra alıştıra oluyordu. Ezellerden ebedlere bitmez, başı sonu olmayan bir yolculuk!”
Acımasız dünyanın kadersiz bir kıza yaptıkları ve nazanın yolculuğunun gökyüzünün ağıdıyla biten hikayesi..
Hoşçakalın Nazan ve Haldun ..