"Biletleri, daha satışa çıkmadan kapışıyorlar. Kendileriyle birlikte karılarına, çocuklarına,bütün sülalelerine mezar satın alıyorlar.Bu ne biçim anlayıştır?Sen her zaman kuyruğun arkasında kalıyorsun:Bir sinemaya gidemiyorsun,bir fincan kahve içemiyorsun,doğrudürüstölemiyorsun.Heptetikte olacaksın,hep ilerisini düşüneceksin:Sabah olmadan öleceksin ki cenazen öğle namazına yetişsin."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ne var ki, dünyada 'sizi anlıyorum' gözlerinin sahteleri türemişti; gerçeği sahteden ayırmak çok zordu.'Sizi-anlıyorum konuşmanıza-ihtiyaç yok'ya da 'siz-onlara bakmayın-yalnız-gözlerime inanın'bakışlarının çoğu aslında 'bugünü- geçirmek-için-birine-ihtiyacım-var' kalıbından ibaretti.İnsanın,böyle sahtekarları görünce,başı ağrıyordu.
insan, annesinin öldüğü gece de üşüyordu.Artık birlikte üşüyemeyeceklerdi.Annesinin oturduğu koltukta sanki kocaman bir delik vardı artık. Sanki bir duvar yıkılmıştı:Gerisinde bu büyük ve karanlık ve ürkütücü boşluğun bulunduğu bir duvar.Bu duvar korumuştu onu yıllarca karanlıktan.Artık bir şey görmek mümkün değildi.Artık onu hiç kimse anlamayacaktı.Artık onunla rahatça alay edeceklerdi.Artık ona daha kolayca saldırabileceklerdi.Artık onu ezip geçebileceklerdi.Artık onun başına gelen haksızlıklara sessizce karşı çıkan tek varlık yok olup gittiği için(bunudüşünmek ne kadar günah da olsaevetyok olupgittiğiiçin)onu dinleyemeyeceklerdi.Kelimeleri bulmakta zorluk çektiği zaman,içlerinden istihzayla gülümseyeceklerdi.Hem küçümseyeceklerdi,hem acıyacaklardı artık.Zavallı kız,diyeceklerdi;bir yandan da onun yanından kaçmak,onunla birlikte olmamak için can atacaklardı. Hayır,önce acıyacaklardı ve bu acımaları yüzünden onun daha küçülmesini,daha zavallılaşmasını bekleyeceklerdi.Çünkü,şiddeti artmayan bir zavallılıktan çabuk uslandırdı;böyle bir insanınsağladığı heyecan, kısa bir süre sonra sönerdi.lnsan, kendisine acındıkça alçalmalıydı.
Hiçbir işe yaramam ben.Bunun için de sağ kalmama müsaade ediliyor herhalde.Ben işe yaramasını bilmem.Ben, insanın karşısında oturmasını bilirim;bazen,anlayışlı bir görünüşle susmasını bilirim;bir şeyler yapmak gerektiğini hissettiğim zamanlarda,bir şeyler yapıyormuş gibi yapmasını bilirim;mevzu ne olursa olsun sonunda,kendimden bahsetmeden kendimi methetmesini bilirim;iyi ve güzel insanlar,kendileri ve başkaları için hayatlarının bir manası olan insanlar ölürken,sağ kalmasını bilirim ve bütün bunları başkalarından biraz daha iyi ifade etmesini bilirim,şimdi yaptığım gibi."