Selda, asıl müstehcen bulduğu şeyin bizzat ördüğü duvarın yıkılması halinde çıplak ve yetersiz bulacağı kendisi olduğunu anladı. Düşünceleri donuklaştı. İlerleyemedi.
Yanıldığımı öğrenmek önce kalbimi kırdı. Ama sonra gerçeği idrak edip hiç kazanmadığım bir şeyi yitiremeyeceğimi görünce, ardından üzüleceğim bir kayıp da kalmadı.
Her öpücüğün ve hatta sözcüğün, emanet ettiklerimizde bir ağırlığı olduğunu unutmasak, basit meraklar uğruna başkalarının hayatlarında yangınlar çıkarmasak keşke.