Zeynep Tuğba Kahyaoğlu
@Z_TK
Deneyimli ögretmen, uzman öğrenci
Şu anda okuduğu kitaplar
Einstein'ın zorunlu askerliğe şiddetle karşı çıkması, 'vicdani red'den bahsetmesi hatta saldırırcasına söylemleri bana biraz garip geldi ilk başta. Duygusal bir tepki içeriyor gibi düşündüm. Insan doğasında "Savaş yanlısı" değildir zaten ama yeterince gelişmediğimiz önceki çağlarda sınırlarımızı belirlemek ve nasıl yaşayacağımızı anlamak için savaşmak zorunda kaldık. Savaştan, askerden, silahtan hiç haz etmeyen bir insan olarak ben de savaşçı Türk toplumunun bir üyesi olduğum için askerin ve bu konuda yapılan yatırımların ne kadar önemli olduğunu çok iyi biliyorum. Kitabın sonlarına doğru Einstein'ın İsrail devletinin kurulması gerekliliği ile ilgili yazılar var. Işte bunları okuyunca Einstein'ın zorunlu askerliğe karşı çıktığı sırada bir İsrail devleti olmadığını yani Yahudilere ait sınırları belirlenmiş, korunması gereken bir ülke, bir toprak parçası olmadığını anladım. Dolayısıyla koruyacak bir toprağı olmayan kültürel topluluğa ait Einstein'ın askerliğin mantığını anlamaması ve buna duygusal olarak şiddetle karşı çıkması çok insani ve anlaşılır. Şimdi yaşasaydı ve İsrail'in Filistin halkına yaptıklarını görseydi ne söylerdi merak ediyorum.
Toplumların refahında ve gelişiminde entelektüel özgürlüğün ve kültür gelişiminin zorunlu olduğunu ve bunun içinde insanların geçim uğraşları ile ilişkisi olmayan uğraşlar için yeterli vakitlerinin ve asgari bir alım güçlerinin olması gerektiğini vurgulamış Einstein. Yani çalışma saatlerini azaltılması ve maaşların arttırılması gerektiğini böylece herkesin düşünecek, sanat yapacak, felsefe yapacak konforunun bulunmasının sağlanmasını söylüyor. Devletin sadece kontrolcü ve düzenlemeci görevinde bulunması gerektiğini, devletin insanlar için olduğunu, insanların devletin kölesi olmadığını vurguluyor. Genel olarak Einstein'ın
Tamam, yeterince derin! diye bağırdı.
Herkes tabutun aşağı indirilmesine yardım etti. Lacour Baba bu çukurda kendini iyi hissedecekti. O toprağı tanıyor, toprak da onu tanıyordu. Birlikte iyi anlaşacaklardı. Toprak yaklaşık 60 yıl önce kendisine ilk kazma darbesini indirdiğinde ona bu randevuyu vermişti.
...
Ne güzel bir dinlenme olacaktı sadece otları eğen kuş ayaklarının hafif seslerini duyacaktı. Kimse başının üstünde yürümeyecek, sonsuza dek rahatsız edilmeden yuvasında yatacaktı. Bu, üzerinde güneşin parladığı bir ölüm, kırların dinginliğinde sonsuz bir uyku olacaktı.
