“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ben şiir yazmadım seni yazdım nâmeye.
Sığdırmaya çalıştım seni üç beş mısra ve heceye.
Sordum seni 1000 kitaplık geceye.
Cesaret etsem mi bilemedim, bekleyip de sevmeye.
Ölçüp biçtim neticesi yok tarifinin.
Dengin yoktur, bulunmaz tebessümüne eş.
Kalemi kırıldı çaresizlikten gönül arifinin.
Muhabbete ömür biçilmez yaşın olsa da otuzbeş.
Beyoğlu
Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir…
Üstü kalsın… Cemal Süreya
Kamelyalı Kadın Bir hayat kadınının aşkı onu satın alıncaya kadar mıdır ? Bir kalbi olduğu aklımıza gelir mi ? Onların duygularının olduğu gelir mi aklımıza ? Ah ne kederlendim bu kitabı okurken bir aşkı yaşamaya bile izin vermiyor toplum baskısı .. Aşk her şeyi affetmiyor . Toplum her şeyi kabullenmiyor . Ne çok önyargılarımız var oysa .. yargılanmaktan , elalemden ne çok korkarız değil mi ? Ah bu yargılar .. şöyle diyor yazar son sayfalarda “ Günahın savunucusu değilim , ama duasını duyduğum her yerde , soylu acının yankısı olacağım.” Kadın iyi bir hayat yaşamıyordu evet ama çok soylu davrandı . Çok gerçekti aşkı ve kederi ..