SEVGİ DUVARIŞiir
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2022 4. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 08 Temmuz 2022 20:01
Bu kitabı İzmir'de bir kitapçıya girip elime aldığımda dikkatimi çeken ilk şey şiir kitabının ismiydi. Sevgi Duvarı... Duvar denilince aşılması zor , çaba isteyen bir set canlanıyor zihnimde. Sevgi duvarı denilince zihnimde daha masum daha romantik bir şablon belirdi. Daha sonra sevginin de sınırları , zorlukları olması gerektiğini düşündüm. Sevgiye ulaşmak düz yolda yürümek gibi olmamalı. Zaten sevgiyi besleyen şey de mücadele etmek, zorluklar karşısında önümüze örülen duvarları aşmaya çalışmak değil midir ? Olur da başaramazsak bile bunu denemek değil mi ? Herkesin aslında kalbini çevreleyen duvarları var. Dışarıdan bakıldığında aşılması zor gibi görünen duvarın sadece sevgiyle aşılabileceği duvarları var.
Şiirleri okuyunca yer yer duraksayıp üzerine düşündüm yer yer gülümsedim. Kapağını kapatırken de son kez kitabın ismine bakıp şu sözleri geçirdim içimden:
Umarım herkes kalbinin etrafına ördüğü duvarları sevgiyle inşa eder ve o duvarları aşmaya cesareti olmayanlar için duvarlarını yıkmaz. Çünkü her zaman şuna inandım isteyen duvar çelikten de olsa çiçekten de olsa aşmak için mücadele edebiliyor. Duvarın önüne gelip ilk denemede vazgeçmiyor. Sırtını dönüp gidenler sevginizden mahrum kalması gerekenlerdir ancak duvarı aşmak için çabalayanlar sonsuz sevgiye layık olanlardır.
Reklam
Bu kitabı okumaya başlamadan önce sevginin önüme hazır gelen bir duygu olduğunu düşünüyordum. Kendiliğinden olan, çaba sarf etmeden kalbime gelip yerleşeceğini zannediyordum. Seviyorsa veya seviyorsam şöyle olmalı, böyle yapmalıyım gibi yaptırımlarım vardı. Sevgiyi sınırlıyordum kendimce. Kafamda bir profil var ve o profile uyan kişi benim sevgi tanımıma uyuyordu ta ki bu kitabı okuyana dek.
Sevmek ve sevgisizlik öğrenilen bir duyguymuş.
Sevgisizliği çok iyi tanımlayabilecek olan ben şimdi sevmeyi öğrenmeye çalışacak.
Seven kıskanır genellemesinin ardına sığınarak bizler benliğimizi bir kenara koyup karşımızdaki insanın bizim için çizdiği yolda yürüdük ve buna fedakarlık dedik. Sevgi fedakarlık etmek değildir. Karşındakini eksiltmeden kendine katmaktır. Özgür hissetmediğin yerde sevgi olmaz. Sevgi birine ait olmak, biri olmadan yaşayamamak değildir. Sevginin sınırı yoktur. Seni sen olmaktan çıkarmamalı. Sevgi, uğruna kendini feda edeceğin bir duygu olmamalı. Seni olduğu gibi kabul etmeli.
Arzu ve sevgiyi de birbiriyle karıştırıyoruz. Birini arzu ettiğinde onun sana gelmesini beklersin ve elde ettiğinde içindeki istek söner. Birini sevdiğinde sen ona çekilirsin onun sana gelmesini beklemezsin. Elde ettiğinde bile hâlâ kıymeti vardır. Hep diri kalır duyguların çünkü ona gitmek için emek vermişsindir.
Velhasıl kelam sevgi mutluluk getir. Emek vermeden sevgi olmaz.
Sevgi, armut piş ağzıma düş demekle olmaz.
Aşk bir hastalık mıdır ? Yoksa evrensel bir duygu mudur ? Sorusuna cevabım evrensel bir duygu olduğudur. Aşkı tehlikeli ve kontrol edilmesi zor bir duygu olarak görüyorum. Aşkın olduğu yerde mantık işlevselliğini yitiriyor. Yapmam dediğin şeyleri yapabiliyorsun. Eğer birini iyice tanımadan aşka yatırım yapıyorsanız bunun sonu acı verici olabiliyor. Yıllarca bunun acısını çekip büyük önyargılara sahip olabiliyorsunuz. Aşkın en güzel hali karşılıklı olanıdır. Bence dünyadaki en güzel duygulardan biri birini sevmek ve onun da seni sevdiğinden emin olmaktır. O ilişkiye yapılan yatırım bizlere uzun vadede mutluluk sağlar. Tek taraflı aşk yaşayanlar için söylenecek çok söz var üzerine söylenmiş çok şiir var. Reddeden tarafın şiir yazdığı nerde görülmüş...
Yakan değil yanan için yazılmıştır şiirler.
Bir de ilk görüşte aşk denilen bir tabir var. Buna inanmıyorum. Buna bilimsel açıdan açıklık getirmek gerekirse ilk görüşte birine karşı duyduğumuz o yüksek dozda gelen enerji tamamen bedenlerin çekimidir. Fiziksel bir çekimden ibaret. Eğer şanslıysanız ilk görüşte beğendiğiniz kişiyi tanıdıkça ona olan sevginiz artıyorsa bence bu büyük bir şans. Aksi durumda zaten yine acı çekiyorsunuz.
Bir de zamanla tanıdıkça oluşan duygular var. En sağlıklı olanı olsa gerek. Kişiyi mantık süzgecinden geçiriyorsun dogrusuyla yanlışıyla apaçık değerlendirebiliyorsun. Zamanla mantığına kalbine olan uyumu sağlam temeller atmanıza vesile olabilir. Tanimadan aşka yatırım yapmama taraftarıyım.
Aşkın Kimyası : Aşkın Antropolojik-Evrimsel-Psikolojik ve Biyolojik İncelemesiÖzgür Öner · Destek Yayınları · 202070 okunma
Yine bir kitaba vuruldum...1000Kitap
Amin Maalouf'un Semerkant kitabından sonra okuduğum ikinci roman oldu. Bir adamın doğmadan önceki yarım asrı ve doğduktan sonraki nerdeyse 60 yılı 184 sayfaya duygu dolu, mükemmel bir tasvir ve kurguyla sığdırılmış. Etkilenmemek elde değil.
Bunca acının içerisine serpiştirilmiş dokunaklı ufak tefek sevinçler okuyucuya bir bardak su içirmek gibi... Zihnim acı çekti diyebilirim !
Sonunun iyi ya da kötü bitmesiyle ilgili spoiler vermicem. Onca yıl acı çeken biri için sonların bir önemi var mı bilemiyorum. Benim için olmazdı.
Hayatımın 50 senesinde ruhu acı çekmiş biri olsaydım hikayemin sonunu da merak etmezdim. Bu da benim süreç odaklı biri olmamdan kaynaklı olabilir.
Romana geri dönecek olursak su aralar İsrail saldırılarının etkisinde kalan Kudüs'ü de düşünerek okudum. Savaş, acı, çaresizlik, güçlünün zayıfı ezmesi, haksız kazançlar, yitik hayatlar, ölüm kokan sokaklar...
Hayat ve bu kitap bana şunu sorgulatıyor ;
Neyse demeyeceğim
Sevgili Doğan Cüceloğlu' nun söyleşi tarzında yazmış olduğu bu kitabı okurken kendisi sürekli zihnimde canlandı. Konuşma tarzı , ses tonu ve duruşuyla çok hümanist sevgi dolu bir insandı. Keşke Allah biraz daha ömür verseydi ve deneyimlerini , bilgi birikimlerini aktaracağı daha çok kitap yazsaydı.
Her insan önce öz'üne dönmeli, öz'üne bakmalı. Kendi öz'ünü görebilen insan başını kaldırıp etrafına bakınca sadece insan sureti görmeyecektir, insanın Öz'ünü de görecektir.
Bütün değişimler önce içten başlar. Her birey kendi potansiyelinin farkına varmalı. Ve ben bir öğretmen olarak önce kendimi tanımalı, gücümün farkına varmalıyım.
Bu kitap o kadar hassas noktalara değiniyor ki zihnimin toz tuttuğunu anladım. Düşüncelerimin pasını attı. Okuduğum her kitapta olduğu gibi öz'üme dair yeni şeyler keşfediyorum. Kendimle biraz daha yol yürüyorum.
Yol uzun... Çokça sabır ve kitap gerek
Reklam