Merve
@Zarifmanolya
22 Haziran
9 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Bazı kitaplar insanın içinde onunla birlikte büyür, Şeker Portakalı da öyle bir kitap. İlk defa 5. Sınıfta okumuştum. Olay örgüsünü tam olarak hatırlayamasam da ruhumdaki yansımalarını hatırlıyorum. İçimde buruk bir tad bırakmıştı. Zeze, küçük kardeşi ve şeker portakalı. Yıllar sonra tekrar gözyaşlarıyla okudum. Hem beni çocukluk yıllarıma ilk okuduğum zamana götürdü hem de içimdeki çocuğa dokundu. Zeze'nin konuşmaları içimdeki çoğun sesine karıştı. Bugün aradan 7 ay geçtikten sonra kalkıp bu satırları yazıyorsam yine içimde Zeze'nin sesini duyduğum içindir. Şeker portakalı yetişkinler için yazılmış bir çocuk kitabı. İçinizdeki çocuğu duymak ona gerçek dünyayla ilgili bir hikaye okumak isterseniz işte tam da böyle bir hikaye.
Reklam
İnsan nasıl, başını sonunu bildiği bir hikayeyi bu kadar soluksuz okuyabilir? Yazarın kaleminin gücüne hayran kaldım. Sade,akışkan yalın bir dili var. Karakterleri o kadar gerçekçi o kadar bizden ki dönem farkını bile hissettirmiyor. Bir kadının iç sesini duygusal geçişlerini çok iyi yansıtmış. Yazarın erkek oluşuna hala inanamıyorum. Gözyaşlarıma kahkahaların eşlik ettiği çok güzel bir kitap okudum.
" Ah Feride senden ayrıldığıma çok üzüldüm. Ama hala aynı fikirdeyim kahrolsun Kamuranlar."
Kitabı fikir olarak sevdiğim ve daha önce bu tarz bir kitap okumadığım için merakla almıştım. Ama fazla abartıldığını düşünüyorum. Hatta çok satanlarla ilgili kitaptaki yazıları okuyunca epey bir gülümsedim. Youngju bu kitabı kitabevinin kapısından içeri bile sokmazdı. Sakinlik ve dinginlik dışında yazarın okuyucuya geçirdiği hiçbir duygu yok. Kitabı okurken yapay zekaya mı yazdırılmış, diye düşünmeden edemedim. Sezgisel bir okuyucu ya da kendi yaşantısıyla benzerlik kurabilen bir okuyucu kitapla duygusal bir bağ kurabilir. Bu da zaten tamamen okuyucunun başarısıdır. Umarım bu hikaye güçlü bir kalemle buluşur da tadı damağımızda kalan güzel bir kitap okuruz.
Okurken güldüğüm,bittiğinde ağladığım günlerce içimde yaşayan,kahramanıyla dertleştiğim bir kitap oldu benim için. Tüm duyguları dört mevsim gibi yaşattı. Murat Menteşin kafasını çok seviyorum. En derin acıların kıyısına mizahı bir motif gibi işliyor. Aynı kitabı her okuduğumda yeni bir kitap okuyormuş hissini veren tek yazar bence. Yine bitmeyen kendi kendini yenileyen bir kitap olmuş. Bu gezegenden sıkılıp başka bir gezegene ışınlanmak isteyen herkese tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
