Fransa’da idama mahkum edilen gerçek bir katilin kendiyle hesaplaşmasının yanında sosyal adaletsizliği gözler önüne seren bir başyapıt. Hatalarının bedelini ziyadesiyle ödedikleri halde “sarı renkli geçiş belgesi” verilen mahkumların toplum tarafından cezalandırılmaya devam edildiğini anlatan Hugo, bu konuyu Sefiller romanında Jean Valjean üzerinden tekrar ele alıyor. Tıpkı başkahraman gibi siz de kitabın son anına dek mahkumun giyotinin soğuk nefesinden kurtulmasını umuyorsunuz bu kitapta. “Beni öldürecekler. Marie? Soğukkanlılıkla, törenler eşliğinde, iyilik adına beni öldürecekler!” İfadesi en çarpıcı tümcelerdi. Kitabın “Beni bağışlamamaları imkansız!” cümlesiyle bitirilmesi, insanın yaşama dair umudunun hiçbir zaman tükenmeyeceğinin bir göstergesi.