"Aşkımı asla kelimelerle ifade edemedim, ama bakışların kendine özgü bir dili varsa, dünyanın en saf varlığı bile aşkımdan ayaklarımın yerden kesildiğini anlardı."
İnsan yalnızlığını da paylaşır bir parça ekmeği paylaş tığı gibi. Bu ille de kanlı canlı biriyle olmak zorunda da değildir. Kimi zaman bir kitap, kimi zaman bir şarkı, kimi zaman da herhangi bir canlıyla paylaşılabilir yalnızlık. Bedenlerin yan yana olması değildir yalnızlığın çaresi. Mühim olan ruhların birlikteliği değil midir?
Hani hep konuşulur ya, evlilik aşkı öldürüyor mu diye. Asla öyle bir şey yok. Eğer muhabbet ateşinizi besleyecek odunları ne tede bulacağınızı biliyorsanız, aşk hep devam eder. Kaşı, gözü, kalbi için seversiniz ilkin. Hamileliğinde gece uyanmış turşu gömerken yakaladığınız o tatlı halini de seversiniz.
Bazen diyorum ki eğer kedim bir hayvan değil de insan olsaydı, kesin evliya olurdu. Bir yemek kabı, bir su kabı ve hacetini göreceği bir yer. Boş konuşma yok, riyakârlık yok, ahlaksızlık yok, rüşvet, adam kayırma, adam öldürme, fakir fukaranın hakkına girme yok. Şatafat, lüks, israf yok.