Onların, benim yüzümden üzüleceklerini düşünmek, beni de üzüyor; bu üzüntünün içinde hayatın amacı artık gerçek değil, sevgiymiş gibi görünüyor. Bu hayatın iyi veya kötü olması Annem de babamın mutlu mu umutsuz mu olduklarına bağlıymış gibi hissediyordum
Ondan beklediğim, zevkten bambaşka bir şeydi; benim yaşadığım dünyadan daha gerçek bir dünyaya ait gerçekleri göstermesini bekliyordum.. Bu gerçeklere bir kez ulaştıktan sonra benim boş hayatımın önemsiz olayları, bedenime acı verse bile onları elimden alamazdı.