Hepimiz güvenceyi biriktirdiklerimizde ararken ,o ölümün ansızın gelişinin biriktirmeyi nasıl gülünç bir duruma soktuğunu anlatıyordu hâl lisanıyla .Ölüm bu biriktirdiklerini beklemez diyordu kanaatkâr bir edayla.
Biz toprağı eşelemeye devam ediyorduk .
O ölümün en sahici ve em anlamlı yüzüne inanıyor .Biz kentin insanları için ölüm trajik bir haber kurgusu hâlâ .
Biz hiçbir zaman ölmeyeceğiz bu gidişle .
Yarına ilişkin tüm yalanlara inanmak ihtiyacı bu . Yarınlar aşkına yaşıyoruz. Şimdiki zamanı çalınmış bir kuşağın gelecek zaman kiplerinden merhamet dilenişi ortada olan .Tükenen bir kuşağın varoluşunun yarında olduğuna ilişkin hayalleri belki de . Ertelenen duyguların kayboluşunu geciktirmek diyelim ya da.
Sonsuza dek yaşayacağız bu gidişle .
Hiç ölmeyeceğiz!
'Asra yemin olsun ki insan hüsrandadır...'