Başımızı kaldırıp evin penceresinden bakmaya cesaret ettiğimiz gün, içimizde yeni bir kıvılcım ateşlenecek.Çocuk, kendisini evin emniyetiyle teselli edenlerin aslında onu bir zindana hapsedenler olduğunu fark edecek.
Kendisine güvendiğinde yürüyüp gidecek..
Bir insan çok sey demektir.İnsan düşünür, hisseder, hayal eder ve nihayet dönüştürür. İnsan ancak aşk ve iradeyle olup biteni değiştirebilir. Bozulmuş olanı onarabilir.
Hepimiz güvenceyi biriktirdiklerimizde ararken ,o ölümün ansızın gelişinin biriktirmeyi nasıl gülünç bir duruma soktuğunu anlatıyordu hâl lisanıyla .Ölüm bu biriktirdiklerini beklemez diyordu kanaatkâr bir edayla.
Biz toprağı eşelemeye devam ediyorduk .
O ölümün en sahici ve em anlamlı yüzüne inanıyor .Biz kentin insanları için ölüm trajik bir haber kurgusu hâlâ .
Biz hiçbir zaman ölmeyeceğiz bu gidişle .