"Sadece ciddiyet değil delikanlı," dedi sonra, "öncelikle tutku gerekli. Tutku yoksa, en iyi ihtimalle bir eğitimci olursun. İnsan her şeye içten gelen bir duyguyla, her zaman ama her zaman tutkuyla yaklaşmalı."
Zaten ben ne zaman yaşadım ki, ne zaman?.. kendim... kendim için ne zaman yaşadım?.. Hayatım nasıl bir hayattı. Sırf para kazanmaya çalışmakla geçti, para, para, para... hep başkaları için, peki şimdi ne faydası var bunun bana?..
Kadın birdenbire, yaşantım onun yanında da şekillenmiş olabilirdi, diye düşündü ve aniden aklına gelen bu tuhaf fikir zihninde renkli hayallere dönüştü.
Sonra hayalperest dudaklarındaki gülümseme yavaş, çok yavaş, neredeyse fark edilmeden söndü...