Zehra
@Zehra_tapis
Fareler ve İnsanlar
Okunması gereken kitaplar diye araştırma yaptığımızda mutlaka karşımıza çıkan kitaplardan biridir Fareler ve İnsanlar kitabı. Ben bu yaşıma kadar okumamıştım. Ama şimdi diyorum ki iyi ki okumuşum . Kısa, akıcı, okuyucuyu içine katan bir kitap. Dili sade ve anlaşılır.
Kitapta çiftliklere çalışmaya giden, beraber gezen iki arkadaş anlatılıyor. Bu iki arkadaşın biri aklı başında biri de biraz saf, biraz masum biraz da suçlu. Suçu ise yumuşak şeyleri çok sevmesi. Yumuşak şeyleri çok sevmenin nesi suç olabilir diyebilirsiniz. Bu özelliği karakterimizin başına öyle belalar açıyor ki bazen bu karakterimize üzülüyoruz keşke böyle olmasaydı diyoruz. Şahsen ben öyle dedim :) . Bu iki arkadaşın bazı hayalleri var ve bunu gerçekleştirmek için çabalıyorlar. Ama çok dillendirilen, başka insanlara çok anlatılan hayaller mutlaka gerçekleşmez bu evrenin bir kanunu gibidir.
Kitabın sonunu çok farklı bekliyordum son anda beni şaşırttı, üzücü ama olması gereken bu muydu değil miydi bilemiyorum. Güzel bir kitaptı okumanızı tavsiye ederim.
İyi okumalar diliyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Negatif Limanlardan Pozitif Sulara
Öncelikle bu kitaptan bağımsız olarak kişisel gelişim kitapları ile ilgili birkaç cümle yazmak istiyorum. Bunlar benim kendi kişisel düşüncelerimdir elbette ki kişiden kişiye göre de değişebilir. Kişisel gelişim kitapları gerçekten de kişiliğimizi geliştiriyor mu ? Ya da burada okuduğumuz kurallar, öneriler hayatımızda bir iz oluşturuyor mu ? Zaman zaman kişisel gelişim kitapları okurum ama bu kitaplar bende pek bir etki bırakmıyor doğrusu. Okurken anlık bir heyecanla “Evet diyorum hiçbir şey için geç değil. Başarabilirsin. Yaparsın. Diğer insanlar yapabiliyorsa sen neden yapamayasın ? “ sonrası ne mi oluyor zamanla yine eski ben oluyorum. Yani burada anlatmak istediğim aslında kişisel gelişim kitapları bende anlık etki yaratıyor ve bu etkilerin kalıcılığını hissetmiyorum. Bu benim sorunum mudur yoksa diğer insanlar da benim gibi midir bilmiyorum. (Eğer buraya kadar okuduysanız yorumlarda düşüncelerinizi belirtebilirsiniz :)
Şimdi gelelim Oğuz Saygın hocamızın yazmış olduğu “Negatif Limanlardan Pozitif Sulara” kitabına. Oğuz Saygın hocayı tanımıyorum bu zamana kadar da hiç görmemiştim, kısa bir araştırma yaptım vaktim olduğunda ayrıntılı bir şekilde de araştırmayı düşünüyorum. Kitapta yazarın dili iyiydi okuyucuyla sohbet eder gibiydi bu yüzden de akıcıydı o açıdan sevdim ama yazarın sürekli kendi yaptığı işlerden bahsetmesi sürekli NLP, NLP demesi beni biraz sıktı. Bir müddetten sonra dedim ki “ Bu kişisel gelişim kitabı mı ya da NLP reklam kitabı ya da şirket tanıtım kitabı mı ? “ bu konuda biraz sıkıcıydı. İçerisinde bazı kısımlarda kişilerden yaşanmış olaylar anlatılmış şahsen onlar da beni pek etkilemedi daha etkileyici şeyler anlatılabilirdi. Kitabın adı negatif limanlardan pozitif sulara ama ben kitapta çok negatif olan bir şey göremedim ben isterdim ki
Anne Frank’ın Hatıra Defteri
Öncelikle kısaca Anne Frank’ın hayatına değinmek istiyorum. Anne Frank 12 Haziran 1929’da Almanya’da Yahudi bir ailenin ikinci kız çocuğu olarak dünyaya gelir. Babası Otto, annesi Edith, ablası Margot Frank ile Almanya’da yaşamışlardır.
Anne Frank’ın zorlu ve hüzünlü hayatı daha çok küçükken başlar. Henüz dört yaşındayken zorunlu bir göç ile karşı karşıya kalır Frank ailesi. Nazilerin baskısıyla Yahudi oldukları için Almanya’dan Hollanda’ya göç etmek zorunda kalırlar. Burada da 2. Dünya Savaşı’na dek normal bir şekilde yaşarlar fakat Hitler’in Avrupa’ya yıkımı getirmesi onların da bu günlerini altüst etmiştir.
Şimdi de kısaca kitabın içeriğinden bahsedelim 14 Haziran 1942 tarihinde yazmaya başlar Anne Frank bu kitabı. Aslında öncesinde aklında hiç böyle bir şey yoktur doğum gününde hediye gelen defteri görünce “Kağıt insandan sabırlıdır.” diyerek gün gün , saat saat yazar yaşadıklarını. Deftere de Kitty adını vermiştir çoğu günler “Sevgili Kitty” diyerek mektup şeklinde yazar yaşadıklarını, düşündüklerini, hissettiklerini. O zamanlarda yahudilerin yaşadıkları zorlukları bizim gözümüzde canlandırmamızı sağlayacak şekilde anlatır. Naziler yahudilere belirli yasaklar koymuşlardır o zamanlarda “ yahudiler toplu taşımaya binemez, yahudiler akşam sekizden sonra dışarıya çıkamaz, sinema kafe gibi toplum alanlarına giremez” gibi ve zaman geçtikçe yahudileri alıp toplama kamplarına götürmeye başlamışlardır. Tarih 9 Temmuz 1942 Anne Frank ve ailesi babasının çalıştığı ofisin üst katında bulunan bir kat ve bir de küçük tavan arası olan bir yerde gizlenmişlerdir Anne Frank buraya “gizli bölme” adını vermiştir. Anne ve ailesi artık burada yaşayacaklardır daha doğrusu saklanacaklardır. Bu evde yaşamanın bazı zorlukları vardır bunlardan bahseder bize saklandıkları yerin alt katında
Dünyayı çocuklara verelim bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı.
Yüzbaşı Ernö Nemeçek…
Pal Sokağı çocukları… çocuklarımız… küçük askerlerimiz.
Bu kitap öyle bir şeydi ki insanı bir anda içine çekiveriyor bir anda siz de Pal Sokağı çocuklarından biri oluveriyorsunuz.
Kitabı okurken o kadar onlar gibi oldum ki onlar gibi hayal ettim, onlar gibi düşündüm, onlar gibi sevindim ve onlar gibi üzüldüm. Çünkü ben de zamanında o çocuklardan biriydim. Sokakları , parkaları, bahçeleri ve tabi ki de arsaları kendine oyun alanı yapmış olan çocuklardan biri.
Eskiden her şey çocuklarındı parasıyla almış olmasalar bile onlara aitti hayal dünyalarında kurdukları dünyayı gerçek dünyada yaşıyorlardı. Günümüz çocukları gibi tablete, telefona bağımlı değildik biz çıkardık akşam ezanına kadar parklarda bahçelerde oynardık ve ezan okunduğu zaman bizim evimize dönüş zamanımızdı özgürdük, mutluyduk, şimdiki çocuklar gibi her yaşımızın bir sendromu yoktu.
Pal Sokağı Çocukları kitabını okurken aklıma kendi çocukluğum geldi evimizin hemen yan tarafında hem sınıf arkadaşım hem sıra arkadaşım olan en yakın arkadaşım oturuyordu okuldan çıktıktan sonra hemen evlerimize gider üzerimizi değiştirir değiştirmez sokakta alırdık soluğu parklara giderdik, bisiklet sürerdik, bazen de evcilik tarzı oyunlar oynardık. Arkadaşımın evinin altında garaj vardı orayı kafe gibi hayal eder o kafeyi biz işletirdik hayalimizdeki müşteriden müşteriye koşardık. İlerde büyüdüğümüzde de bu hayalimizi gerçekleştirsek ne güzel olur diye düşünürdük. Güzel zamanlardı büyüdükçe dünya telaşımız arttı liseydi, üniversiteydi derken başka başka diyarlarda kaldık. Ama her zaman derim ki keşke hep çocuk kalsaydık, masum, temiz kalpli çocuklar olarak kalsaydık.
Eskiden dünya çocuklarındı şimdi ise büyüklere teslim ettik dünyayı onlar da dünyayı kötü bir yer yapmak için ellerinden geleni ardlarına
Önce delirtirler sonra neden delirdin diye sorarlar.
Ah Adolfina’m…
Söylenecek o kadar çok şey var ki ama ne elimden ne de dilimden dökülebiliyorlar şu an.
Kitapta Freud’un kız kardeşinin acıklı hayatı anlatılıyor. Nazi döneminde toplama kamplarına götürülen insanlar ve o insanların arasındaki Freud’un kız kardeşleri…
Freud’dan bir liste yapması istenir. Listedeki kişiler vize alıp ülke dışına çıkabilecekler ve toplama kamplarına götürülmekten de kurtulacaklardır. Freud listeye eşini, çocuklarını, eşinin kız kardeşini, doktorlarını, hizmetçilerini hatta ve hatta köpeğini bile yazar ama kız kardeşlerini yazmaz. Çocukluğunda çok sevdiği adeta kendisine kördüğüm ile bağlanan kardeşi Adolfina buna çok kırılır.
Kitabı okurken çok duygulandım. Bu kitap beni aldı yerden yere çarptı adeta. Kitapta abi ve kız kardeşin bağları anlatılılıyor. Ben de abileri olan bir kız kardeş olarak kendimi Freud’un kız kardeşi olan Adolfina’nın yerine koyduğumda çok üzüldüm. Bu yapılanlar bana yapılsaydı nasıl olurum neler hissederdim… Kesin ben de Adolfina gibi delirirdim. Kısacası bu gibi durumların kimsenin yaşamaması dileğiyle.
İyi okumalar dilerim.