Mevlana 18 beyit ile sonlandırır "Ney Mesnevisi"ni...
Muhtemelen anlaşılmak için artık susmak gerektiğini düşünmüştü. Ne kadar çok söylersen ne kadar çok konuşursan ne kadar çok ifade etmeye çalışırsan ve ne kadar ikna etme çabasına düşersen o kadar anlaşılmaz olursun. Ayrıca sen dilediğin kadar ifade etmeye çalış bildiğini günün sonunda herkes anlayabildiği kadarını anlamış olacaktır zaten.
...
Hayatı boyunca eleştirilmiştir mevlana'da. Hakkında yerli yersiz sözler sarf edilmişti. Muhakkak yazdıklarıyla, söyledikleriyle, yaşadıklarıyla çok değerli bir felsefi akımın da öncüsü olmuştu.
Ne var ki bir zaman sonra susmaya karar verdi.
"Hamuş" dedi kendine.Yani suskun...
Sonunda sessizliği tercih etmişti. Aslında ne az konuşmuştur ne fazla... Yeterince konuşmuştur her zaman ve yeri geldiğinde de susmayı bilmiştir sadece.
"NE KADAR BİLİRSEN BİL, BİLDİKLERİN KARŞINDAKİNİN ANLADIĞI KADARDIR" diye hatırlatır Mevlana...