Ağlama sırasında [padişahı] bir uyku bastırdı. Düşünde bir pirin yüz gösterdi- ğini gördü.
[Pir]: Ey padişah, müjdeler olsun; dile- ğin olacak. Yarın sana bir yabancı gelirse o bizdendir, dedi.
Ey en değersiz bağışı dünya mülkü olan [Allahım]! Ben ne diyeyim? Gizliyi zaten bilirsin Sen.
Ey her zaman hâcetlerimize sığınak olan! İşte bir kez daha yolu şaşırdık biz.
Ama “Ben senin sırrını bilirim, ancak sen yine de onu çabucak ortaya dök” dedin.
[Padişah] canla başla feryat edince [Allah’ın] bağışlama denizi de coşmaya başladı.