Zehra
@Zehrky
88 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Günlere ve gecelere göre umutları kâh artıyor kâh azalıyordu. Artıyordu, öldüğüne dair bir haber almamış oluyordu. Azalıyordu, her gün onu bir parça daha kaybettiğinin farkına varıyor ve hicran acısı yüreğine işliyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Umudunu çiçek gibi taze tutmalısın, solmasın!"
"Dalından kopmuş bir kez, nasıl solmasın?"
"Aşkınla sularsan solmaz; kalbini pınar eyle!"
"Onu çok mu seviyordun?"
Bahşı sorunun geçmiş zaman kipiyle sorulmasına içinden öfkelense de şimdi Kaknusia'yı bulmasına yarayacak birini gücendirmenin zamanı değildi.
Puan vermedi·368 syf.·
Beğendi
·2024 8. kitabı
