Zekiye özalp
@Zekiyeozlp
İç dünyamın bir oyuncağıydım.
70 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Yaşamları boyunca bazı şeylerin ancak bir yudumuna kavuşmanın bedelini özünden, iliğinden ödemek zorunda olan insanlar vardır. Bu onlar için hep yeniden yaşanan bir acıdır ve sonra artık acı çekmekten yoruldukları zaman…”
Reklam
Terbiyeli, güvenilir, her şeyi gözünüzden okuyan, anlayışlı, sorun çıkarmayan bir çocuk; aslında çocukluğunu yitirmiş olan bir çocuk…
Çocukken cinsel yönden kötüye kullanılıp çocukluğun bu korkunç olayını inkâr ederek acıyı hissetmemeyi öğrenen bir kadın sürekli olarak geçmişinden kaçan bir kimsedir.Yaşamına giren erkeklerden alkolün ve uyuşturucuların yardımıyla veya başarıya bel bağlayarak ve “en büyük” olmaya çabalayarak kaçmaya çalışır.Her an “kafayı bulmaya” veya “kafayı bir şeye takmaya” mecburdur.Çünkü kendini kaptıracağı bir şey bulamaz ve bir an boş kalıp kendini dinlemek riskine girerse, çocukluğunun gerçeği -içinde bulunduğu büyük yalnızlığında- ona egemen olur.
Dünyada en mutlu evlilikleri yapanlar daha önce ilişkiler yaşayıp, gerektiğinde üzülüp, kalbi kırılıp atlatanlar oluyormuş.Tecrübe eden, üzülen kadınlar…
Şöyle adamakıllı oturup sakince düşünseniz bulacağınız “kendinizi” dağ tepe başında inzivalara, kamplara giderek bulmaya çalışıyorsunuz.
Reklam