"Çoğu zaman mesele Tanrının ne olduğu değil , bizim onda ne gördüğümüzdür. Sevgi dolu olanlar
merhameti görür, zalim olanlar
şiddeti. Zeki olanlar aklı görür, aptal
olanlar kör inanci; âlimler bilimi
görür, cahiller mucizeyi."
Ahmet Ümit
Gün gelir…
Hırsızlar zengin…
Metresler eş…
Serseriler adam olur…
Odundan kapı, taştan saray olur…
Gün gelir…
Kezbanlar destan…
Onları destan yapanlar mestan olur…
Gün gelir…
Çivisi çıkar dünyanın…
Konuşamayanlar hatip…
Şifa veremeyenler tabip… Yazamayanlar kâtip olur…
Ama yine öyle bir gün gelir ki…
İşler ters döner. Aldatan, bir gün sadakat için…
Çalan, bir gün adalet için…
Döven, bir gün şefkat için yalvarır…
‘Piyon’ deyip geçme, gün gelir şâh olur….
Şâha da fazla güvenme…
Gün gelir mat olur.
İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur?
Oluruna bırak her şeyi bak neler neler olur…
Bahar biter kış olur.
Gün biter gece olur.
Söz biter sükût olur.
Zenginlerde metelik,
Güzellerde cemâl,
Güçlülerde kuvvet kalmaz olur…
Hayaller kaybolur…
Ümitler yok olur…
Hayat bazen boş olur, saçma olur, çekilmez olur, yalan olur…