İnsanın manevi mekanizması, ruhu, benliği tek bir İlaha inanmaya müsaittir, fıtratla barışık ve bağdaşık olan ruha sıklet vermeyen, kalbe huzur veren iman budur. Onun için küfür ve şirk kalpte bir yük, ruhta sonu gelmeyen bir gerilim, derin bir depresyon, insana hayatı zehir eden bir travma ve huzursuzluk halidir. Bundan sebep iman mümini nefs-i mutmainne sahibi kılar. Allah da kıyamet günü mümin kuluna şöyle seslenir:" Ey Emin ve tatmin tatmin olmuş ruh sen O'ndan, O da senden razı olduğun halde dön Rabbine" Çünkü onun kalbi Allah ile Allah'ın Zikri ile tatmin olmuş, huzur ve sükûnet bulmuştur. "Onlar inananlar ve kalpleri Allah'ı anmakla huzura kavuşanlardır biliniz ki kalpler ancak (Allah'la) Allah'a anmakla huzur bulur." Bu zikirden yüz çeviren kafir ve müşrik daim ruhi çalkantıların ve kaygı atmosferinin içinde kaybolur gider.