Vedalar zordur. Hele gidenin geri dönmeyeceğinden eminsek. Hele bir de hoşçakal diyemediysek… Aklımız kabul etse de kalbimiz direnir anlamamaya..Vedaya hazır olmak diye bir şey var mı gerçekten? İnsan bile bile lades derken susturabilir mi yüreğini...Peki nedir bu işin çaresi.Her anı son an gibi yaşamak mı? Yoksa içinde olduğun anın hiç bitmeyeceğine inanmak mı…