E.. D....
@Zenitsuuu
3 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Kunt." Bir kez daha fısıldadım ismini, bir kez daha göz göze geldik.
Sertçe yutkundu, bakışlarını kaçırırken cümlelerini toparlamaya çalışıyordu. "Karaca... Bak, biz, deneyemez miyiz tekrardan? En azından deneyemez miyiz? Benim... " Doğru kelimeleri arıyordu. Altın hareleri benimkilere değdirmişti ki , buldu da. "Benim sensiz gücüm yok."
"Bir kadının penceresini dünyaya açan ilk el babasısıdır,"
"O hangi pencrereyü açar, gökyüzünü hangi renge boyarsa öyle görürsün dünyayı da bütün erkekleri de. Ölene kadar hem de."
Babamı düşüsündüm. Benim dünyaya açılan elim, Ali Alptekin. Gökyüzünü rengarenk boyamıştı babam. Yetmemiş, penceremin önüne çeşit çeşit çiçeklerle donatmıştı. Sus, demezdi hiç mesela. Anılar, kurumuş bir nehir yatağı gibiydi. Akmıyordu ama izleri yerli yerindeydi. Bir karıncanın ayağından bahsederdim bazen. Dünyanın en ciddi meselesi gibi dinlerdi. Oje sür, derdim. Sürerdi. Taşırınca kızardım. Ciddiyetle özür dilerdi
Gözümü açar açmaz gördüm ikinci babam, Yusuf Karakurt. Kucağına tünerdim. Parmağındaki ay yıldızlı yüzükle oynardım, gülerdi. Gülhan ve Aslıhan ablayla saçlarına tokalar takardık. Hiç ses çıkarmazdı. Beni sırtına alıp evde dakikalarca uçuruyormuş gibi koştuğunu bile hatırlıyorum. Herkesin babası öyle sanırdım. Yanılmıştım.
"Biraz yürüyelim mi?" diye sordu Gurur sessizce, beklenmedik teklifine karşılık kaşlarımı kaldırıp yağan yağmura baktım. "Şeker değiliz, erimeyiz," diye fısıldadı kulağıma, sıcak nefesi başımı döndürürken aynı yakınlıktan tenime akan gülüşünü dinledim. "Gerçe sen epey tatlısın, belki erirsin. Ama ben kocamanım, seni korurum."
