… babam hiç yüksünmez,baştan savmaz,hayat hikayesinin her safhasını olanca ayrıntısı ile saatlerce anlatırdı.
Beni bir küçük çocuk gibi değil,bir arkadaş,bir akran,bir yoldaş gibi görüyordu.
Okumaktan başka yapacak işim, gidecek tek yerim yoktu, çünkü çevremde saygıya layık, beni kendine çekebilecek bir meşguliyet bulamıyordum. Fyodor Dostoyevski