Kötülük, eski zamanlardan şimdiye elini uzatabilen canlı bir varlıktır. Canlıdır çünkü büyür ve genişler, elini tutanı içine alır. Roman da kötülüğün formunu görürüz, o bir mezarlıktır. Ulaşana kadar zordur, ulaştıktan sonra ise evin olur; gözün kapalı, yolların ezberinde yürürsün. "Hayvan mezarlığı" yapılan tek bir kötü seçimin asla affedilmediği bir roman.