Herkes evini buldu benim ev diye sırtımı dayadığım duvar sırtıma yük oldu. Sevgisizlikten desen değil, ben bütün yaralarımı sevilirken aldım. Sevgiden mahcubum kime nasıl anlatayım.
Uzunca bir süre debelendim bu hayatın koynunda. Kalbim mantığıma hep engel koydu. Ta ki bir sene öncesine kadar . Yokmuşum ya da yükmüşüm gibi hissettiren hayatlardan sessizce çıktım , her zaman gemiler batmaz bu sefer sular çekildi bu kez mantığım kalbimi ele geçirdi.
iyi ki ❤️
