Okumadan beğenmeyin lütfen:)
"Ne zaman kendimizden ödün versek,ne zaman birine sonsuz güvensek,ne zaman ayaklarımız yerden kesilse daha sert düşmedikmi her defasında?
O zaman ne gereği var ki yalnızca sevgi vermenin,hissettirmenin?
Ne gereği var her seferinde kırılacaksak güvenmenin?
O mutlu olsun,o gülsün,onun canı yanmasın,moreli bozulmasın diye diye kaybetmedikmi hepimiz?
Peki bizim canımızın acısı,kalbimizin kırığı kimin umrunda?Aslına bakarsanız kimsenin umrunda değil.Birileri her şeyi yoluna koyuyor,hayatına bakıyo.
Sevgi,emek,fedakarlık...