Konuşma… Fazlasıyla olaysın. Karşımda durmana üzülüyorum. Ne zaman sadece heyecanlı bir özlem olmakta karar kılacaksın? O zamana dek kaç kadın olacaksın kim bilir! Ve seni görebileceğimi düşlemeye mecbur olmak, kimsenin geçmez olduğu , eski bir köprü… Hayat bu işte.
Günün kendinden başka vaadi yok, gayet iyi biliyorum bir akışı, bir de sonu olduğunu. Bugünü nasıl bulduysam öyle bırakacağım, birkaç saat yaşlanmış, bir duyguyla keyiflenmiş, bir düşünce yüzünden üzülmüş olarak.