Yok, bitmeyen geceler, olmayan sabahlar yüzünden değil, çaresizliğimdendir bu gönül yorgunluğu.
Kırılsam kırıldım diyememekten, sevgiyi umutsuzca beklemektendir.
Hayırlarıma dur demekten yorulmaktandır.
Hep dur diyorum, bekle diyorum, sabrediyorum.
Sevmeyi çok ama çok seviyorum.
Bazen yaşamaktan yorulduğumu gözlerimden anlıyorlar, utanıyorum.
Tam bulduğumu sandığım anda ölümsüz bir sevgili, uçup gidecek diye beyaz bir güvercin gibi korkuyorum.
Korkunun ecele var mı faydası sanmıyorum, ne olur anla beni...
Yıldız Kenter
Yeniden başlayacağız.
Bıkmadan, usanmadan, yeniden deneyeceğiz.
Dünyanın bütün olumsuzluklarına rağmen, güneş her sabah yeniden doğuyorsa, her sabah yeni bir güne açıyorsak gözlerimizi, bunun bize sunulan en büyük şans olduğuna inanıp “yeniden” diyeceğiz... Bir kez daha... Yeniden... 🥰Şermin Yaşar🥰